Weer thuis

We zijn weer thuis. De tuin is geheel overwoekerd, Senna kan verstoppertje spelen in het gras. Oliva is geheel blij met haar nieuwe Donald Duckjes en Fae kijkt verbaasd om zich heen: woonde ik hier?

We vlogen terug vanaf Denpasar, Bali via Bangkok naar Amsterdam. De 1e vlucht vertrok rond half 5, wat betekende dat we al om half 1 in de taxi zaten. De vlucht ging prima, behalve dan dat we in de 1e rij moesten zitten vanwege verplicht gebruik van een basinetje. Wij zitten liever niet op de 1e rij omdat daar de armleuningen niet omhoog kunnen. Dat beperkt de bewegingsruimte als de kinderen willen slapen. We gaven aan dat Fae niet meer in een basinetje past, maar nee het moest en zou. Eenmaal in het vliegtuig vertelde de stewardess dat Fae er inderdaad niet meer inpaste…. Tja.

Het was keten, tv kijken en spelletjes spelen op het schermpje in de stoel tot kwart over 8 ‘s avonds. Door het tijdsverschil was het echter pas kwart over 7 bij aankomst in Bangkok en onze volgende vlucht ging om half 12… Oei! Iedereen was al erg moe, en vooral Senna had het te kwaad.  Dit was niet zo’n beste overstap. We hebben niet veel gezien van het hypermoderne Bangkok international airport, behalve een hoek met comfortabele stoelen.

Rond 11 uur ‘s avonds konden we boarden (mensen met kinderen altijd eerst) en om half 12 viel iedereen gelukkig snel in slaap, zodat het resterende deel van de vlucht toch nog soepel verliep. Dit KLM toestel had geen schermpjes. Niet gemist omdat iedereen sliep. In Nederland stond oma Anneke ons op te wachten voor het laatste stukje per auto naar huis. Dat was fijn!

De eerste was zit inmiddels in de machine, alle koffers zijn al leeg en de kinderen liggen doodmoe op bed. Dat was Indonesie! Foto’s volgen later. De internetverbindingen in Indonesie waren niet snel. Ik heb me maar niet gewaagd aan uploaden.